Hallo iedereen!
Vandaag heb ik een lezing bijgewoond van de reeks 'In search of humanity'. De lezing ging over kinderen en scheiding. Ik ben veel te weten gekomen over hoe kinderen zich daarbij voelen en wat ze denken. Hieronder geef ik mijn mening over dit onderwerp.
Als kinderen een scheiding van hun ouders meemaken, dan moeten we ons vooral gaan richten op het kind. Soms zijn ouders vel te veel bezig met hun eigen problemen waardoor ze te weinig stilstaan bij het kind. De ouders zijn op dat moment tijdelijk minder emotioneel beschikbaar. Ouders moeten toch proberen ondanks hun problemen aandacht te geven aan het kind. De grootste wens van kinderen op dat moment is een herenigingswens. Ze willen dat hun ouders terug samenkomen.
De kinderen zullen veel aanpassingen moeten doorstaan tijdens de scheiding. Wat zal er gebeuren met de huisdieren? Zal het kind de oma en de opa nog zien? Zal ik nu moeten kiezen tussen mijn ouders? Dit zijn maar een paar vragen van de honderd die in het hoofd spoken van kinderen. Maar elk kind van elke leeftijd reageert anders op die situatie. Het is een rouwproces want de kinderen moeten afscheid nemen van het normale.
Een scheiding brengt vaak ook een financiële achteruitgang met zich mee. Ouders moeten geld betalen voor de scheiding. Soms moeten ouders van fulltime werk naar parttime overgaan omdat ze meer tijd nodig hebben voor het huishouden. Voor de kinderen kunnen de leuke uitstapjes ook wegvallen.
Kinderen zijn op dat vlak ook zeer egocentrisch. Ze gaan vaak de schuld van de scheiding op hen nemen. Als leerkracht heb je ook een beetje de taak om het kind gerust te stellen. Je moet als leerkracht zeggen dat het kind zelf er niets aan kan doen. Dat het niet de schuld is van het kind. Dus de leerkracht speelt ook een belangrijke rol in zo'n scheiding.
Tot het volgende bericht!
Groetjes Viktor
Geen opmerkingen:
Een reactie posten